Έτος
1994
Νόμος / διάταξη που αφορά
303 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Κοινωνικά χαρακτηριστικά παιδοκτόνου

 

[…] Η δράστις, ηλικίας 21 ετών, τελειόφοιτος Λυκείου και σχολής Λογιστών, άγαμος, διέμενε με τους γονείς της στο Κομπότι Άρτας. Από τον ερωτικό της δεσμό με τον Χ.Π. που άρχισε στις αρχές του έτους 1993, έμεινε έγκυος. Την εγκυμοσύνη της, ενόψει των αυστηρών ηθικών κανόνων που επικρατούσαν στη μικρή κοινωνία του χωριού της, είχε αποκρύψει επιμελώς από τους γονείς της με τους οποίους διέμενε. Όταν παρουσιάζονταν σε αυτήν τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης, προφασιζόταν κεφαλαλγίες, ναυτία και στομαχικές διαταραχές, επιπλέον δε, για να μην φαίνεται η εγκυμοσύνη της, με κατάλληλα ρούχα, την απέκρυπτε, ώστε ούτε ο κοινωνικός της περίγυρος αντιλήφθηκε την εγκυμοσύνη, ούτε και οι γονείς της, οι οποίοι ήταν απλοί άνθρωποι, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις και εμπειρίες. Μάλιστα, περί το Πάσχα, μετέβη προς εξέταση στην κλινική «Λ» στην Άρτα, δήθεν για να αντιμετωπισθούν οι κεφαλαλγίες, οι ναυτίες και οι στομαχικές διαταραχές της, μαζί με τους γονείς της. Εκεί είτε πέτυχε να παραπλανήσει τον ιατρό που την εξέτασε, είτε πέτυχε να τον πείσει να αποκρύψει από τους γονείς της το γεγονός, κι έτσι οι γονείς της έμειναν με την εντύπωση ότι η κόρη τους παρουσίαζε τα ανωτέρω συμπτώματα λόγω ορμονικών διαταραχών, πειθόμενοι στη βεβαίωση του ιατρού στο βιβλιάριο υγείας της. Υπό αυτές τις συνθήκες και εντυπώσεις, έφθασε ο χρόνος του τοκετού και την 28.10.1993, τις πρωινές ώρες, ευρισκόμενη μόνη στο σπίτι της, γέννησε μόνη της, μέσα στην τουαλέτα του σπιτιού της, ένα ζωντανό, αρτιμελές αγοράκι. Στη συνέχεια, έκοψε με τα ίδια της τα χέρια τον ομφάλιο λώρο. Διακατεχόμενη, δε, από φόβο και αγωνία για την αναμενόμενη οργή των γονέων της και τη ντροπή απέναντι στη μικρή κοινωνία του χωριού της και «ευρισκόμενη ακόμα υπό την επήρεια των διεγερτικών διαταραχών του θυμικού της εκ της επωδύνου κυήσεώς της αλλά και της υπερδιέγερσης του οργανισμού της κατά την κύηση, αποφάσισε να θανατώσει το τέκνο της, μέσα στην απέλπιδα προσπάθειά της να αποσιωπήσει το αμάρτημά της έναντι των γονέων της και της κοινωνίας που ζούσε». Έτσι, το έβαλε μέσα σε μια πλαστική σακούλα και το πέταξε από τη βεράντα του σπιτιού της σε ένα φρεάτιο που είχε ανοίξει ο Ο.Τ.Ε., βάθους 1,30 μέτρων. Αμέσως μετά, άρχισε να σκουπίζει τα αίματά της που είχαν απλωθεί στην τουαλέτα. Τότε επέστρεψε στην οικία η μητέρα της η οποία βλέποντας την κόρη της σε αυτήν την αλλόφρονα κατάσταση, ως γυναίκα αντιλήφθηκε το συμβάν, ότι δηλαδή η κόρη της γέννησε, την επετίμησε και την ρώτησε πού είναι το παιδί. Τότε η δράστις της αποκάλυψε τι είχε συμβεί και της υπέδειξε τη θέση που είχε ρίξει το βρέφος και στη συνέχεια λιποθύμησε λόγω της σωματικής και ψυχικής κόπωσης. Η μητέρα της, μαζί με τον πατέρα της, που είχε στο μεταξύ επιστρέψει, πήγαν στο φρεάτιο, πήραν το παιδί, το έβαλαν πρόχειρα σε χαρτοκιβώτιο και αφού πήραν και την λιπόθυμη κόρη τους μετέβησαν σε κλινική στην Άρτα, όπου εκεί διαπιστώθηκε ο θάνατος του βρέφους. Η δράστις ισχυρίστηκε κατά την υπεράσπισή της, ότι νόμισε πως το παιδί της γεννήθηκε νεκρό γιατί δεν έκλαψε αμέσως μετά τον τοκετό. Εντούτοις, η ιατρική πραγματογνωμοσύνη έδειξε πως το παιδί γεννήθηκε ζωντανό και εξέπνευσε 2 ώρες μετά τον τοκετό λόγω της εκθέσεώς του χωρίς καμιά φροντίδα στις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν την ημέρα εκείνη. Η δράστις παραπέμφθηκε να δικαστεί για παιδοκτονία.