Έτος
2011
Νόμος / διάταξη που αφορά
337 παρ. 5 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Σεξουαλική παρενόχληση μεταξύ ανδρών

 

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Β. Τ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Ζαχαριάδη, περί αναιρέσεως της υπ`αριθμ. 123/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ` αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11 Μαΐου 2009 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 812/2009.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 337 παρ.1 του ΠΚ, όποιος με ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις, προσβάλλει βάναυσα την αξιοπρέπειαάλλου στο πεδίο της γενετήσιας ζωής του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι εντός έτος ή χρηματική ποινή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας αρκεί να λάβουν χώρα ασελγείς χειρονομίες ή προτάσεις που αφορούν ασελγείς πράξεις, προσβλητικές κατά τρόπο βάναυσο της αξιοπρέπειας του άλλου στη σφαίρα της γενετήσιας ζωής. Σε αντίθεση με τις ασελγείς πράξεις, οι ασελγείς χειρονομίες είναι ελαφρότερες ερωτικές ενέργειες που δεν φθάνουν στο σημείο της ασελγούς πράξεως, αλλά πάντως τελούνται με σωματική επαφή (ψαύσεις ή θωπείες κλπ). Οι προτάσεις πρέπει να αφορούν στην τέλεση ασελγών πράξεων και μπορούν να γίνουν ρητά ή με χειρονομίες και δεν προϋποθέτουν σωματική επαφή. Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος, συνιστάμενος στη γνώση και θέληση πραγματώσεως των στοιχείων της πράξεως. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 361 παρ.1 του ΠΚ, όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης (άρθρα 362 και 363) προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή με έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις ενός έτους ή και με χρηματική ποινή. Η ανωτέρω διάταξη συρρέει φαινομενικά κατ` ιδέαν με εκείνη του άρθρου337 παρ.1 του ΠΚ η οποία υπερισχύει με βάση την αρχή της ειδικότητας, αν όμως ασκήθηκε ποινική δίωξη για το έγκλημα του άρθρου 337 παρ. 1 του ΠΚ και τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το δικαστήριο δεν στοιχειοθετούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος αυτού, αλλά του εγκλήματος του άρθρου 361 παρ. 1, είναι επιτρεπτή η μεταβολή της κατηγορίας. Εξάλλου, λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοι.Ε του ΚΠΔ συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα περιστατικά που δέχτηκε, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Αν ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως κριθεί βάσιμος, ο Άρειος Πάγος, σύμφωνα με το άρθρο 518 παρ. 1 του ΚΠΔ, δεν παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση, αλλά εφαρμόζει τη σωστή ποινική διάταξη και αν δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη, κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο. Αν όμως τα περιστατικά που έγιναν δεκτά, συνιστούν το πραγματικό άλλης αξιόποινης πράξης από αυτήν που δέχτηκε το δικαστήριο, ο Άρειος Πάγος παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, προκειμένου να ερευνήσει τη συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως της άλλης πράξεως. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γιαννιτσών που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη υπ`αριθ. 123/2009 απόφασή του δέχτηκε στο αιτιολογικό αυτής ότι από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρει αποδείχτηκαν τα παρακάτω περιστατικά: "Στα Γιαννιτσά Πέλλας στις 4-8-2008 ο κατηγορούμενος με ασελγείς χειρονομίες πρόσβαλε βάναυσα την αξιοπρέπεια άλλου στο πεδίο της γενετήσιας ζωής του και συγκεκριμένα απηύθυνε τη φράση "εμένα μου σηκώνεται, εσένα σου σηκώνεται;" σηκώνοντας ταυτόχρονα τα χέρια του και ανοίγοντας αυτά στο ύψος του στήθους του, στον ανήλικο Γ. Π. του ., γεννηθέντα στις 26-5- 1996, ..., προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό την αξιοπρέπεια του τελευταίου στο πεδίο της γενετήσιας ζωής του. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την τέλεση της πράξης, που του αποδίδεται με το κατηγορητήριο". Τα ίδια ως άνω περιστατικά δέχτηκε το Δικαστήριο και στο διατακτικό της αποφάσεώς του.

Μετά από αυτά το Δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετίαν. Τα ανωτέρω περιστατικά που δέχτηκε το Δικαστήριο, δηλαδή ότι οκατηγορούμενος απηύθυνε στον ανήλικο τη φράση "εμένα μου σηκώνεται, εσένα σου σηκώνεται;", σηκώνοντας συγχρόνως τα χέρια του και ανοίγοντας αυτά στο ύψος του στήθους του, δεν στοιχειοθετούν το έγκλημα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας, για το οποίο καταδίκασε τον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα δεν δέχεται ότι υπήρξε σωματική επαφή, στοιχείο απαραίτητο για τη συνδρομή της ασελγούς χειρονομίας που δέχτηκε ότι συντρέχει, αλλά ούτε και ότι έγινε πρόταση ρητή ή με χειρονομίες, που να αφορά τέλεση ασελγούς πράξεως, δηλαδή πράξεως που να προσβάλλει αντικειμενικά το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών και να κατευθύνεται υποκειμενικά στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας επιθυμίας. Επομένως το Δικαστήριο εσφαλμένως εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 337 παρ.1 του ΠΚ και καταδίκασε τον κατηγορούμενο για έγκλημα που δεν στοιχειοθετείται και έτσι ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ, είναι βάσιμος.

Ομως τα ανωτέρω περιστατικά που δέχτηκε το Δικαστήριο, συνιστούν το πραγματικό του εγκλήματος της εξυβρίσεως και έπρεπε το Δικαστήριο να ερευνήσει τη συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος αυτού, αφού είναι επιτρεπτή η μεταβολή αυτή της κατηγορίας. Μετά από αυτά πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλος δικαστές, προκειμένου να ερευνηθεί η τέλεση του εγκλήματος της εξυβρίσεως (άρθ. 518 και 519 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ` αριθ. 123/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Ιανουαρίου 2011.

 Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ                     Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ