Έτος
2001
Νόμος / διάταξη που αφορά
347 ΠΚ
Άλλες διατάξεις/ νόμοι που επηρεάζονται
339 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Αποπλάνηση ανηλίκου. Προϋποθέσεις.

 

(Απόσπασμα) ... Δεκτή η εισαγγελική πρόταση, η οποία έχει ως εξής:

Το άρθρο 339 ΠΚ προστατεύει κατά τρόπο απόλυτο τους ανηλίκους αδιακρίτως φύλλου ή τα νεώτερα των 15 ετών άτομα από των γενετησίων προσβολών, οι οποίες φέρουν σε κίνδυνο την αγνότητα των φρονημάτων και αισθημάτων και βλάπτουν την σωματική και ειδικά την ηθική αυτών υγεία, Γαρδίκας ΠΧρ β', 58, Πλημ.Καρδ.49/60 ΠΧρ.1268, για την οποία ενδιαφέρεται άμεσα η πολιτεία καθ' όσον η πρώιμη αυτή αφύπνιση των γενετησίων ορμών ασκεί δυσμενή επίδραση στην διαπαιδαγώγηση της νεότητος και τη διαμόρφωση του καθόλου μέλλοντος χαρακτήρος του ατόμου. Προσβάλλεται η αγνότης της νεαρός ηλικίας, ΑΠ 833/79, ΑΠ 73/81, ΑΠ 753/79, ΑΠ 1051/76, ΑΠ 550/72, Ζαγκαρόλας ΠΧρ.ΙΑ', 548, Καρανίκας γ', 153. Η προστασία της νεότητος από την διαφθορά και ειδικά η αγνότητα του παιδός και η απειρία του έναντι των γενετησίων προσβολών, Γάφος Δ' 29,30, ΑΠ 621/80, ΑΠ 704/81. Η γενετήσιος απειρία και η ηθική καθαρότης της νεαρής ηλικίας, Κατσαντώνης 689, Η προστασία, της ηθικής καθαρότητος και ψυχικής υγείας των ανηλίκων των νεωτέρων των 15 ετών (Μουστάκης, ΠΧρ Ιθ', 38, Μαγκάκης 61), οι οποίοι πρέπει να είναι εκτός πάσης γενετησίου ζωής με εξαίρεση την γενετήσιο ζωή του γάμου, ΑΠ 962/80 ΠΧρ. ΛΑ', 126. Στο πλαίσιο του άρθρου 339 ΠΚ ως ασελγείς πράξεις νοούνται μόνον ενέργειες που ενέχουν κάποια σοβαρότητα. Έτσι δεν υπάγονται εδώ οι ελαφρές εκδηλώσεις της στιγμής όπως η στιγμιαία ψαύση καθ' οδόν του σώματος του ανηλίκου. Οι περιπτώσεις αυτές δύνανται να κριθούν είτε ως πρόκληση σκανδάλου με άσεμνες πράξεις είτε ως προσβολή της τιμής (Μαγκάκης 62, πρβλ 337 ΠΚ, Πρβλ ΜΟΔ Κατερίνης 20-22/77 ΠΧρ. 2', 902, ΑΠ 18/70 ΠΧρ Κ', 183, ΙΙρβλ ακόμη Κανίνια ΠΧρ Γ, 536, βλ. όμως Φιλιππίδη Β' σελ, 225). Για την εξειδίκευση της αόριστης νομικής έννοιας της ασελγούς πράξεως θεωρία και νομολογία χρησιμοποιούν συνδυασμό αντικειμενικών κριτηρίων και τελικά ως ασελγής πράξη κρίνεται εκτός από την συνουσία και την παρά φύσηασέλγεια και κάθε άλλη χαρακτήρα γενετήσιο έχουσα, η οποία αντικειμενικώς προσβάλει σοβαρώς το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, υποκεμενικώς δε αποτελεί εκδήλωση ηδονιστικού σκοπού του δράστου δηλαδή προς ικανοποίηση ή διέγερση της γενετησίου αυτής ορμής, (ΑΠ 727/87 ΠΧρ ΛΖ', 746, ΑΠ 730/87 ΠΧρ ΛΖ', 751, ΑΠ 939/88 ΠΧρ ΛΗ', 961, ΑΙ! 1427/88 Ελ.Δνη Λ', 573, ΑΠ 729/1980 Ποιν. Χρον. Λ', 769, ΑΠ 384/1980 Ποιν. Χρον. Λ', 573, ΑΠ 429/980 Ποιν. Χρον. Λ', 56. Έτσι ασελγείς πράξεις θεωρήθηκαν η προστριβή και εν μέρει θέση του πέους εντός του πρωκτού του ανηλίκου, ΑΠ 22/88, θωπεία, ασπασμός και προστριβή του εν στύση πέους επί των ποδών της, ΑΠ 1531/83, η θωπεία των γεννητικών οργάνων, παρά φύση ασέλγεια, πεολειχία, ΑΠ 374/84 η ψαύση, η θωπεία γεννητικών οργάνων του δράστη κατ' απαίτηση του δράστη από το πουλί, ΑΠ 603/83, ΑΠ 727/87, ΑΠ 732/87, εναγκαλισμός, ασπασμός από το δράστη στις παρειές, εισαγωγών από τα ενδύματα στα χέρια και θωπείες στο στήθος τους μηρούς, ΑΠ 1911/93. Η ψαύση ή η θωπεία των μηρών ή στηθών των απόκρυφων μερών του σώματος και ειδικότερα των γεννητικών οργάνων και της περί πρωκτικής χώρας του ανηλίκου, ΑΠ 73/81 ΠΧρ ΛΑ', 413, ΑΠ 739/75, ΑΠ 1051/76. Η εισαγωγή του εν στύσει πέους εντός του στόματος του παιδός κι εκσπερμάτωση εντός αυτού, ΑΠ 433/84 ΑΠ 225/64, προστριβή τον πέους στους γλουτούς και στον πρωκτό του ανηλίκου μέχρι εκσπερματώσεως, ΑΠ 1330/81, ΑΠ 727/87. Αφαίρεση της περισκελίδος και σκελέας και προστριβή τον πέους επί των γλουτών μέχρις εκσπερματώσεως ΑΠ 357/82. Επίσης ως ασελγείς πράξεις υπό την έννοια, των άρθρων 336 και 339 ΠΚ συνιστούν οι ανάλογες ισοδύναμες με την συνουσία πράξεις (παρά φύσηασέλγεια, πέο (αιδοίο) λειχία, ετεροαυνανισμός). Προϋπόθεση του χαρακτηρισμού μιας πράξης ως ασελγούς είναι, σωματική επαφή μεταξύ δράστη και θύματος. Αυτό πρέπει να γίνει δεκτό τόσο για τον βιασμό κατ' άρθρο 336 ΠΚ όσο και για την αποπλάνηση παιδιών κατ' άρθρο 339 ΠΚ «Όποιος ενεργεί ασελγή πράξη με πρόσωπο νεώτερο από δεκαπέντε ετών» υπό 336, 337 ΠΚ. Το έγκλημα τελείται κατά τρεις διαφόρους τρόπους. Ο πρώτος συνίσταται εις την ενέργεια ασελγούς πράξης μετά προσώπου νεωτέρου των 15 ετών ο δεύτερος στην αποπλάνηση αυτού του ανηλίκου στο να ενεργήσει ο ανήλικος ασελγή πράξη και ο τρίτος στην παραπλάνηση του ανηλίκου στο να υποστεί ούτος (ανήλικος) ασελγή πράξη, βλ Αγορ. Εισ. ΑΠ (Μουστάκη) ΠΧρ Ιθ', 38, Πρβλ ΑΠ 112/71 ΠΧρ ΚΑ', 376, ΑΠ 4/69 ΙΙΧρ Ιθ', 164, ΑΠ 243/69 ΠΧρ Ιθ', 422. Με τον πρώτο τρόπο η ασελγής πράξη πρέπει να τελείται μετά του ανηλίκου. Τούτο συμβαίνει όχι μόνο όταν η ασελγής πράξη συνίσταται σε σωματική επαφή μεταξύ των δύο προσώπων αλλά, και όταν μεταξύ αυτών υπάρχει γενετήσια σχέση συνισταμένη στο ότι το σώμα του ανηλίκου αποτελεί και χωρίς σωματική επαφή το μέσον για διέγερση ή ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του δράστη, απαιτουμένου στην περίπτωση αυτή όπως ο ανήλικος έχει αντίληψη των πραττομένων και να δέχεται αυτά, Μουστάκης ΠΧρ Ιθ' 38, Γάφος Ε' 32, Μαγκάκης 65, όχι όμως και συνείδηση του γενετήσιου χαρακτήρα (Μαγκάκης 65). Έτσι συνιστά αποπλάνηση η υπό του δράστου σε κοιμώμενο παιδί ενέργεια ασελγούς πράξεως, Μπουρόπουλος β, 587, Κατσαντώνης 700 σημ. 534, Μαγκάκης 65 σημ. 161. Το αδίκημα του άρθρου 346§1 ΠΚ της ασέλγειας μεταξύ συγγενών είναι έγκλημα ιδιώνυμο (Μπουρόπουλος β' 603, Τούση 897). Διώκεται αυτεπαγγέλτως, ΕφΘρ. 65/55. Το έγκλημα προϋποθέτει την τέλεση άλλης πλην της συνουσίας ασελγούς πράξεως (βλ. 345 ΠΚ). Έτσι δράστες μπορεί να είναι και του αυτού φύλου. Δεν αποκλείεται η ύπαρξη πραγματικής συρροής στο έγκλημα της ασελγούς πράξεως μεταξύ την συγγενών, όταν προσβάλλεται προσωποπαγές έννομο αγαθό περισσοτέρων φορέων, δηλαδή επί τελέσεως ασελγούς πράξεως από ανιόντα σε βάρος περισσοτέρων κατιόντων, αφού καθένας από τους κατιόντες είναι φορέας ιδιαίτερου και αυτοτελούς εννόμου αγαθού, το οποίο προσβάλλεται από την αξιόποινη πράξη τον ανιόντος. Το έγκλημα ασελγούς πράξεως μεταξύ συγγενών μπορεί να τελεσθεί εφ' άπαξ ή κατ' εξακολούθηση, οπότε κάθε ένα έγκλημα της πραγματικής συρροής μορφοποιείται και ως και' εξακολούθηση για τον φορέα του προσβαλλόμενου αγαθού και για τον καθένα χωριστά, ΑΠ 1755/1993 Ελ.Δνη 1994.729. Από την διάταξη του άρθρου 336 § 1 ΠΚ προκύπτει - ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος του βιασμού απαιτούνται: α) εξαναγκασμός κάποιου ανεξαρτήτως φύλου σε ακούσια εξώγαμη συνουσία σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξης, β) ο εξαναγκασμός τον προσώπου αυτού να γίνεται με απειλή σπουδαίου και αμέσου κινδύνου ή σωματική βία που είναι μη δυναμένη να απωθηθεί σωματική δύναμη αναγκάζουσα το πρόσωπο να υποστεί χωρίς την θέληση του σαρκική μείξη ή να ανεχθεί ή να επιχειρήσει ασελγή πράξη, Πλημ.Πατρ.123/1989 Ποιν.Χρ.Μ', 345, Πλημ.Πατρ.217/1989 ΠΧρ Μ', 481, Εφ.Πατρ.140/1992 (Συμβ) Υπερ.Γ, 633. Το έγκλημα του βιασμού είναι πολύπρακτο, δηλαδή η αντικειμενική υπόσταση τούτου περιλαμβάνει δύο πράξεις, εκ της συνυπάρξεως των οποίων ο νόμος απαρτίζει την έννοια του εγκλήματος τούτου, δηλαδή η αντικειμενική υπόσταση αυτού περιλαμβάνει αφενός μεν χρήση σωματικής βίας ή απειλή σπουδαίου και αμέσου κινδύνου, αφ' ετέρου την εξώγαμη συνουσία, ή την υπό του παθόντος προσώπου ανοχή ή επιχείρηση άλλης ασελγούς πράξης, Πλημ.Πατρ 123/1989 ΠΧρ.Μ', 345, ΙΙλημ.Πα-τρ.123/1989 Ποιν. Χρ. Μ', 481. Το έγκλημα του βιασμού είναι υπαλλακτικώς μικτό, δυνάμενο κατά την αντικειμενική του υπόσταση να εναλλαχθεί με δυο αυτοτελείς διαζευκτικούς τρόπους, δηλαδή είτε με την άσκηση σωματικής βίας είτε με την απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου και οι δύο δε αυτές μορφές είναι ισοδύναμες, αφού κατ' αντικειμενική κρίση οδηγούν στον κοινό σκοπό, δηλαδή στην επίτευξη συνουσίας εξώγαμης ή σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξεως.

Υποκειμενικώς απαιτείται δόλος συνιστάμενος στην βούληση του δράστη, όπως με σωματική βία ή απειλή ή και αμφότερες, εξαναγκάσει άλλον σε συνουσία εξώγαμη ή ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξεως και ενέχων τη γνώση, ότι ο άλλος δεν συναινεί στην συνουσία ή στην ασελγή πράξη, Πλημ.Δραμ. 15/1990 (Συμβ) όπως ανωτ.ΑΠ 1056/1991 Ποιν.Χρον. Ελλ.Δικ. 32.1551, ΑΠ 829/1993 (Συμβ) Ποιν Χρ. ΜΓ, 666, ΑΠ 1298/1994 (Συμβ) Ποιν.Χρ. ΜΔ', 1023. Από τον συνδυασμό της διατάξεως του άρθρου 336.1 ΠΚ με τη διάταξη του άρθρου 42.1 του ιδίου κώδικα σαφώς συνάγεται, ότι αρχή εκτελέσεως του εγκλήματος του βιασμού αποτελεί η έναρξη της σωματικής βίας ή της απειλής σπουδαίου και άμεσου κινδύνου με τον σκοπό όπως εξαναγκασθεί στην εξώγαμη συνουσία ή στην ανοχή ή επιχείρηση άλλης ασελγούς πράξης, η οποία όμως απέτυχε από περιστατικά τυχαία και ανεξάρτητα με την θέληση του δράστη, Πλημ. Πατρ. 217/1989 Ποιν. Χρ. Μ', 480, Πλημ,θεσ. 91/1991 (Συμβ) Υπερ.Α', 463, Πλημ.θεσ. 92/1991 (Συμβ) Υπερ.Α, 465, Πλημ.Ορε-στ.68/1991 Ποιν.Χρ. MB', 75, ΑΠ 971/1992 Ποιν.Χρ. MB', 707, ΑΠ 295/1994 Ποιν.Χρ. ΜΔ', 479, ΑΠ 1298/1994 Ποιν. Χρ. ΜΔ', 1023, Πλημ.Κοζ. 60/1994 (Συμβ) Υπέρ Ε', 152.