Έτος
1985
Νόμος / διάταξη που αφορά
347 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Συνέργεια της μητέρας θύματος βιασμού

 

Με το βούλευμα έγινε δεκτή η πρόταση του Αντιεισαγγελέως Ε. Ζαχαρή που έχει κατά το ενδιαφέρον νομικό μέρος ως εξής:

"Επειδή κατά τα άρθρα 336 ΠΚ όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 9 του ν. 1419/84, αυτός που με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου 'κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε εξώγαμη συνουσία ή την ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξης τιμωρείται με κάθειρξη. Κατά την έννοια αυτής της διατάξεως το έγκλημα του βιασμού πραγματώνεται, όταν κάποιος εξαναγκάσει άλλον,άνδρα ή γυναίκα, να υποβληθή σε εξώγαμη συνουσία ή σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξεως παρά τη θέλησή του, ύστερα από χρήση σωματικής βίας ή έπειτα από απειλή σπουδαίου και αμέσου κινδύνου που στρέφεται κατά του σώματος, της ζωής ή άλλου ουσιώδους δικαιώματος του παθόντος. Ως εξαναγκασμός νοείται η υποβολή του παθόντος ή της παθούσης σε εξώγαμη συνουσία ή σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξεως παρά τη θέληση ή αντίστασή του. Σωματική βία είναι φυσική δύναμη που δεν μπορεί να αποκρουστεί και που αναγκάζει κάποιον να υποστεί χωρίς τη θέλησή του σαρκική μίξη (ΑΠ 1870/83 Ποινχρον ΛΔ' 657 ΑΠ 758/81 Ποινχρον ΛΔ'51, ΑΠ 441/80 Ποινχρον ΛΑ'647 ΑΠ 1171/78 Ποινχρον ΚΘ' 279). Ως ασελγής πράξη θεωρείτάι πλην της κατά φύση και παρά φύση συνουσίας και κάθε άλλη πράξη, που έχει γενετήσιο χαρακτήρα και αντικειμενικώς μεν προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, υποκειμενικώς δε κατευθύνεται στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετησίου επιθυμίας (ΑΠ 7Ο4/81 ΠοινΧρον ΛΒ'30). Μετά την τροποποίηση του άρθρου 336 του ΠΚ από το άρθρο 9 του ν. 1419/84 παρατηρούμε ότι έχει επεκταθεί η

αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος του βιασμού, καθόσο το έγκλημα τούτο συντελείται τώρα όχι μόνο όταν εξαναγκάζεται θήλυ σε εξώγαμη συνουσία,αλλά όταν εξαναγκάζεται άλλος, δηλαδή άνδρας ή γυναίκα, πλην της εξωγάμου συνουσίας,σε ανοχή ή επιχείρηση ασελγούς πράξεως. Η νομοτυπική αυτή μορφή του εγκλήματος δεν είναι νεοπαγής, αλλ'αυτουσία η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος του εξαναγκασμού σε ασέλγεια, που προβλεπόταν από το άρθρο 337 του ΠΚ, όπως αυτό ίσχυε προ της ισχύος του ν. 1419/84. Το άρθρο 337 του ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1Ο του ν. 1419/84, απέκτησε εντελώς διάφορη νομοτυπική μορφή.

Επειδή με τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά στοιχειοθετείται πλή ρως η έννοια του βιασμού κατ'εξακολούθηση, ότι ο εξαναγκασμός της παθούσης τόσο σε εξώγαμη συνουσία,όσο και σε ανοχή παρά φύση ασέλγειας, με την άσκηση σωματικής βίας κατ αυτής και απειλών,στοιχειοθετεί την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος τούτου και από τις πράξεις αυτές προκύπτει πλήρως ο δόλος του κατηγορουμένου, που συνίσταται στη γνώση και τη θέληση, όπως εξαναγκάσει την παθούσα αφ'ενός σε εξώγαμη συνουσία και αφ' ετέρου σε ανοχή παρά φύση ασέλγειας με τον παραπάνω τρόπο. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί, ότι η παρά φύσηασέλγεια, που τελέστηκε μετά την τροποποίηση του άρθρου 336 του ΠΚ από το άρθρο 9 του ν. 1419/84 (14.3.1984), αποτελεί πράξη βιασμού, καθόσο απο τελεί ένα από τους πολλούς τρόπος πραγματώσεως της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος τούτου, οι οποίοι δύναται να εναλλαχθούν. Αναφορικά όμως με τη διάπραξη της παρά φύση ασέλγειας στο χρονικό διάστημα από τους έτους Ι 980 μέχρι 13.3.1984, πρέπει να τονίσουμε ότι ορθά δεν ασκή-θηκε δίωξη και δεν απαγγέλθηκε κατηγορία αυτοτελώς για παράβαση του προϊσχύσαντος άρθρου 33ή το οποίο ως γνωστό με την προηγούμενη νομοτυπική μορφή του καταργήθηκε με το άρθρο ΙΟ του ν.1419/84, διότι το έγκλημα του άρθρου 337 ΠΚ αποτελούσε μεν ξεχωριστό έγκλημα σε σχέση με το έγκλημα του βιασμού, στην πραγματικότητα όμως προστάτευε το ίδιο έννομο αγαθό, ήτοι τη γεννετήσια ελευθερία, με διαφορετικό απλώς τρόπο προ-σβολής και γι αυτό κατά την παγιωθείσα άποψη στη θεωρία και τη νομολογία η μεταξύ τους συρροή ήταν φαινομενική πραγματική σύμφωνα δε με την αρχή της απορροφήσεως η διάταξη του άρθρου 336 απορροφούσε τη διάταξη του άρθρου 33Α ως αυστηρότερη της απορροφωμένης (βλ. Η. Γ ά φ ο υ Ποινικόν Δίκαιον, Ειδ. Μέρος, τεύχος Ε' σελ. 20 υποσημ. Ι και 2, σελ. 22 επόμ. Μ α ρ γ α ρ ί τ η,μελέτη Αρμ. Ι 981 σελ. Αβ επόμ.). Τούτο ενισχύεται από τη νέα νομοτυπική μορφή του άρθρου 336 ΠΚ,δηλαδή όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 9 του Ν. 1419/84, το οποίο συμπεριλαμβάνει και την αντι-κειμενική υπόσταση του παλαιού άρθρου 337 ΠΚ και αποτελεί πλέον ένα υπαλλακτικώς μικτό έγ-κλημα. Με το προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς απλώς είχαν θεσπισθεί δύο διατάξεις για το ιόιο ουσιαστικά έγκλημα για λόγους τεχνικής ευχέρειας του νομοθέτη θα λέγαμε, διότι το μεν άρθρο 336 προστάτευε μόνο θήλεα και μόνο για πράξη κατά φύση συνουσίας και έτσι θα έμενε ατιμώρητη κάθε πράξη εξαναγκασμού σε άρρεν και σε θήλυ, εφόσο δεν επρόκειτο για εξαναγκασμό σε κατά φύση συνουσία. Οπως δε προείπαμε τυχόν αυτοτελής δίωξη και παραπομπή του κατηγορουμένου για τις επί μέρους πράξεις του εξαναγκασμού σε: ασέλγεια για το χρονικό διάστημα από του έτους 1980 μέχρι 13.3.1984 θα αποτελούσε όχι μόνο δογματική ασυνέπεια, αλλά κυρίως ανεπιεική αντιμετώπιση και

χειροτέρευση της θέσης του, αφού ουσιαστικά ένα πολύπρακτο έγκλημα θα διεσπάτο σε δύο αυτοτελή και θα παραπεμπόταν για δύο εγκλήματα κατ εξακολούθηση, ενώ επρόκειτο για ένα.Η λύση αυτή δεν αποτελεί απλώς επιεική μεταχείρηση, αλλά, κατά την αποψή μας, αποτελεί ορθότερη νομική αντιμετώπιση του ανακύπτοντος νομικού πράγματος".