Έτος
2006
Νόμος / διάταξη που αφορά
304 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Ευγονική

 

"Επειδή από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης, που εξετάστηκαν ενόρκως στο δικαστήριο τούτο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, καθώς και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι: ο κατηγορούμενος μαιευτήρας στις 3.8.1999 διέκοψε από πρόθεση την εγκυμοσύνη της... με τη συναίνεση της, ενώ είχε συμπληρώσει δέκα έξι εβδομάδες κύησης, ήτοι χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και συγκεκριμένα η ύπαρξη ενδείξεων ότι υπήρχε φόβος γέννησης παθολογικού νεογνού, όπως επικαλέστηκε. Συγκεκριμένα ο ισχυρισμός του, ότι η έγκυος υποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο στην κοιλία και λόγω ραδιενεργού ακτινοβολίας υπήρχε ο παραπάνω κίνδυνος, δεν αποδείχθηκε, εφόσον δεν πείστηκε το δικαστήριο από τα άνω αποδεικτικά μέσα ότι συνέβησαν τα παραπάνω, εφόσον δεν προσκομίστηκαν οι σχετικές ακτινογραφίες, ούτε ισχυρίστηκε οτι μπορούσε να τις προσκομίσει. Εξάλλου, κατά τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και αυτούς της κοινής πείρας, η εγκυμοσύνη της... στον πέμπτο μήνα σαφώς ήταν εμφανής και δεν μπορεί να αποκρύβει από τους γιατρούς, που, όπως ισχυρίζεται, ζήτησαν να βγει ακτινογραφία για κάποιο χτύπημα της, ώστε να της επιτρεπόταν τούτο, αφού σε κάθε περίπτωση κάθε γυναίκα ερωτάται στις κρίσιμες ηλικίες για την τυχόν ύπαρξη εγκυμοσύνης από τους ιατρούς πριν την υποβάλουν. Επομένως, είναι βέβαιον ότι δενυποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο η έγκυος, αλλά το επιχείρημα δημιουργήθηκε εκ των υστέρων, όταν ο σύζυγος της εγκύου πληροφορήθηκε τη διακοπή της κύησης, χωρίς την ύπαρξη κάποιου λόγου. Σημειώνεται ότι μέχρι τότε ο θεράπων γυναικολόγος θεωρούσε ομαλή την εγκυμοσύνη και η έγκυος απέφυγε να τον χρησιμοποιήσει στην παραπάνω διακοπή, αλλά επέλεξε τον κατηγορούμενο, που δέχθηκε τούτο. Σημειώνεται επίσης ότι η προσκομισθείσα βεβαίωση ακτινολογικού ελέγχου δόθηκε από το νοσοκομείο όπου ο πατέρας της εγκύου είχε γνωριμίες, διότι εργαζόταν ως νοσηλευτής και είχε συνταξιοδοτηθεί. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ο αυτοτελής ισχυρισμός του κατηγορουμένου και να κηρυχθεί ένοχος όπως κατηγορείται". Ακολούθως των ως  άνω παραδοχών το δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο - αναιρεσειοντα  του ότι: Στην Αθήνα, στις 3 Αυγούστου 1999, με πρόθεση, διέκοψε ανεπίτρεπτα την εγκυμοσύνη εγκύου, με τη συναίνεση της. Ειδικότερα, έχοντας την ιδιότητα ιατρού μαιευτήρος -γυναικολόγου, διέκοψε ανεπίτρεπτα την εγκυμοσύνη της εγκύου, δεύτερης κατηγορουμένης, με τη συναίνεση της, η οποία είχε συμπληρώσει δέκα έξι εβδομάδες κυήσεως, αν και δεν υπήρχαν ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου, που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού, ούτε υπήρχε αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της ανωτέρω εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της, η δε εγκυμοσύνη δεν ήταν αποτέλεσμα βιασμού ή άλλης παράνομης πράξης.

Έτσι όμως που έκρινε το Εφετείο και κατέληξε στην ενοχή του αναιρεσείοντος για την παραπάνω πράξη και καταδίκασε αυτόν σε ποινή φυλάκισης δύο ετών γι` αυτήν, δεν διέλαβε την από τα ανωτέρω άρθρα του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, απόρριψαν κατ` ουσίαν τον νομίμως προβληθέντα και αναπτυχθέντα από τον αναιρεσειοντα αυτοτελή ισχυρισμό της άρσεως του αδίκου της πράξεως εκ του άρθρου 304 παρ. 4β` του ΠΚ, συνιστάμενο στην ιατρικά ενδεδειγμένη διακοπή της κυήσεως διά λόγους ευγονικής, ένεκα του ότι υπήρχε σοβαρή πιθανότητα βαρύτατων συγγενών ανωμαλιών του κυοφορούμενου και δη μικροκεφαλίας και λευχαιμίας, συνεπεία των προηγηθεισων κατά τα ως άνω ακτινογραφιών εις την έγκυο, δεδομένου ότι δεν αναφέρονται στην απόφαση με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η απορριπτική κρίση του δικαστηρίου επί του ως άνω ισχυρισμού. Ειδικότερα, δεν αιτιολογείται εκ ποίων συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών και διά ποίων συλλογισμών ήχθη τούτο στην κρίση και μάλιστα μετά βεβαιότητος ότι δεν είχε προηγηθεί ο επικαλούμενος ακτινολογικός έλεγχος της εγκύου, ούτε αιτιολογείται η τυχόν αδυναμία προσκομιδής τούτων εξ άλλων λόγων, που δεν αφορούν τον κατηγορούμενο. Είναι δε παντελώς αναιτιολόγητη και ασαφής η γενόμενη σκέψη της αποφάσεως για τη μη αξιολόγηση της προσκομισθείσης βεβαιώσεως "ακτινολογικού ελέγχου", που εκδόθηκε από δημόσιο νοσοκομείο (Π.Γ.Ν.Α. Κοργιαλένειο - Μπενάκειο ΕΕΣ).

Συνεπώς κρίνεται βάσιμος ο σχετικός δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` του ΚΠΔ, για την απόρριψη του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού περί άρσεως του αδίκου της παραπάνω πράξεως και πρέπει, κατά παραδοχή αυτού, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, μεταξύ των οποίων και εκείνου για υπέρβαση εξουσίας του Εφετείου, λόγω μη νομίμου επιδικάσεως στον παραστάντα ενώπιον του πολιτικώς ενάγοντος, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως υπό του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών κατά της αθωωτικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, χρηματικής ικανοποιήσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).