Έτος
1993
Νόμος / διάταξη που αφορά
350 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Οι παροχές από τα πορνικά κέρδη

 

      …..Επειδή, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 περ. ΣΤ του ΚΠΔ, ως λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως μπορεί να προταθεί η παραβίαση του δεδικασμένο. Για την ύπαρξη όμως αυτού απαιτείται, κατά το άρθρο 57 του ίδιου Κώδικα, εκτός από άλλα στοιχεία και ταυτότητα των πράξεων, η οποία δεν υπάρχει σε περίπτωση διαφοράς του χρόνου τελέσεως της πράξεως. Και στο, κατά το άρθρο 98 ΠΚ, κατ`εξακολούθηση έγκλημα, όπου κάθε μία μερικότερη πράξη διατηρεί την αυτοτέλειά της, για την συνδρομή του στοιχείου της ταυτότητας των πράξεων, απαιτείται σύμπτωση χρονικής διάρκειας στην τέλεση τούτων, διαφορετικών δεν ανακύπτει περίπτωση δεδικασμένου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση με αυτή έχει καταδικασθεί ο αναιρεσείων, για την πράξη της εκμεταλλέυσεως πόρνη κατ`εξακολούθηση (άρθρα 98 και 350 ΠΚ), σε φυλάκιση επτά (7)μηνών, η οποία φέρεται ότι τελέσθηκε στην Αθήνα με περισσότερες μερικότερες πράξεις που εμπίπτουν στο από 5 Δεκεμβρίου 1984 μέχρι και 29 Σεπτεμβρίου 1985 διάστημα. Η πράξη αυτή δεν ταυτίζεται με εκείνη της εκμεταλλεύσεως πόρνης, που φέρεται ότι τελέσθηκε, όχι κατ`εξακολούθηση,σε ύστερο χρόνο, και δη την 3 Ιουλίου 1986, για την οποία και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως 14 μηνών, με την υπ`αριθμ. 36100/7-7-1986 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που κατέστη ήδη αμετάκλητη, λόγω ακριβώς, διαφοράς χρόνου τελέσεως της, ενόψει και του ότι επί διαρκούς εγκλήματος, όπως το ανωτέρω της εκμεταλλεύσεως πόρνης, με την άσκηση της ποινικής διώξεως και περιελεύσεως αυτής σε γνώση του δράστη, επίρχεται διακοπή της συνεχίσεως τούτου ως ενιαίου, η δε περαιτέρω εξακολούθηση της εκμεταλλεύσεως της ίδιας πόρνης απ`αυτού αποτελεί νέα διακεκριμένη, πράξη για την οποία μπορεί να ασκηθεί νέα ποινική δίωξη. Συνακολούθως ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, που υποστηρίζει ότι παραβιάσθηκε το δεδικασμένο, που προκύπτει από την ανωτέρω υπ`αριθμ. 36100/1986 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος...

 Επειδή, κατά το άρθρο 350 του ΠΚ "άντρας που συντηρείται ολικά ή εν μέρει από γυναίκα που ασκεί κατ`επάγγελμα την πορνεία και από την εκμετάλλευση των σχετικών ανηθίκων κερδών της τιμωρείται με φυλάκιση εξ μηνών μέχρι τριών ετών". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι το με αυτήν καθιερούμενο έγκλημα εκμεταλλεύσεως πόρνης είναι έγκλημα διαρκείας, και συνεπώς δεν συνιστά τούτο μια ευκαιριακή παροχή αλλά απαιτείται σχέση διαρκείας και κατ`αυτή συντήρηση ολική ή μερική του δράστη από πορνικά κέρδη. Κατά συνέπεια οι επαναλαμβανόμενες, κάθε ημέρα, για ορισμένη διάρκεια χρόνου, παροχές από πορνικά κέρδη απαρτίζουν όλες το απαιτούμενο στοιχείο της χρονικής διάρκειας και συνιστούν μία, πραγματικά, πράξη και όχι έγκλημα κατ`εξακολούθηση, αφού κάθε μία από τις παροχές αυτές, μόνη της, δεν στοιχειοθετεί το έγκλημα τούτο, ώστε να μπορεί να αποτελεί μερικότερη πράξη του αυτού εγκλήματος, που τελείται κατ`εξακολούθηση. Εξ άλλου κατά το άρθρο 98 ΠΚ επί του κατ`εξακολούθηση εγκλήματος μπορεί να καταγνωσθεί μία και μόνο ποινή, για την επιμέτρηση της οποίας το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το όλο περιεχόμενο των μερικότερων πράξεων ήτοι, κυρίως, ο αριθμός αυτών. Επομένως, ο εσφαλμένος χαρακτηρισμός της πράξεως κατ`εξακολούθηση παρέχει στον καταδικασθέντα έννομο συμφέρον προς αναίρεση της αποφάσεως για ψευδή ερμηνεία και εσφαλμένη εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 98 ΠΚ. Στην προκείμενη περίπτωση, εφόσον το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για το έγκλημα της εκμεταλλεύσεως πόρνης κατ`εξακολούθηση, γιατί κατά αναφερόμενο διάστημα (από 5-12-84 μέχρι 29-9-85 που τώρα, ενόψει της παραγραφής, περιορίζεται από 16-2-85 μέχρι 29-9-85), "με περισσότερες πράξεις που αποτελούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος, συντηρήθηκε εν μέρει από γυναίκα που ασκούσε κατ`επάγγελμα την πορνεία και από εκμετάλλευση των ανηθίκων κερδών της" και συγκεκριμένα από την ιερόδουλο Β.Γ., που ασκούσε το επάγγελμα της πόρνης, την οποίαν και εκμεταλλευόταν συστηματικά όλο αυτό το διάστημα", θεωρώντας δηλαδή την μερική συντήρηση μιας ημέρας, ως διακεκριμένη μερικότερη πράξη του ως άνευ εγκλήματος, που χαρακτήρισε ως κατ`εξακολούθηση και με βάση τον χαρακτηρισμό αυτό επιμέτρησε την ποινή που επέβαλε, ψευδώς ερμήνευσε και εσφαλμένως εφάρμοσε την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 98 ΠΚ. Συνεπώς πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ, κατά το περί τούτου βάσιμου δεύτερου λόγου αναρέσεως και δη μόνον ως προς το περί επιμετρήσεως της ποινής κεφάλαιο αυτής, παραπεμφθεί δε κατά το μέρος τούτο η υπόθεση προς νέα συζήτηση για την προσήκουσα επιμέτρηση της επιβλητέας ποινής στον αναιρεσείοντα για το τελεσθέν παρ`αυτού έγκλημα της εκμεταλλεύσεως πόρνης (κατά το από 16-2-85 μέχρι 29-9-85 διάστημα) για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος με την προσβαλλόμενη απόφαση, χωρίς τον εσφαλμένο χαρακτηρισμό του, ως κατ`εξακολούθηση, ενώπιον του αυτού δικαστηρίου, συντιθέμενου, κατ`ανάλογο εφαρμογή του άρθρου 520 ΚΠΔ, από τους ίδιους δικαστές που πριν δίκασαν, εκτός αν αυτό είναι ανέφικτο.