ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ

http://nomothesia.isotita.gr/
Εκτύπωση
Έτος
1998
Νόμος / διάταξη που αφορά
347 Π.Κ
Άλλες διατάξεις/ νόμοι που επηρεάζονται
348 παρ. 1 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Αγγελίες σε εφημερίδες

 

Κατά το άρθρο 348 παρ. 1 Π.Κ. «όποιος κατ' επάγγελμα διευκολύνει με οποιοδήποτε τρόπο την ασέλγεια μεταξύ άλλων τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους». Από τη διάταξη αυτή, σκοπός της οποίας είναι η καταπολέμηση της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και η προστασία της καθαρότητας των ανθρωπίνων σχέσεων (άρθρο 8 ν. 1419/1984), προκύπτει ότι η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της «διευκόλυνσης ακολασίας άλλων» συνίσταται στην με οποιοδήποτε τρόπο εξασφάλιση των αντικειμενικών προϋποθέσεων πραγμάτωσης της ασέλγειας, που μπορεί να πραγματοποιηθεί και με αναγγελία στις εφημερίδες. Επομένως η μεταξύ άλλων ασέλγεια, δηλαδή η κατά φύση συνουσία ή άλλη ασελγής πράξη μεταξύ τρίτων προσώπων, αποτελεί στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του ως άνω εγκλήματος, χωρίς την ύπαρξη του οποίου (στοιχείου) είτε τελειωμένου είτε στο στάδιο της αρχής εκτελέσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει τελεστεί το έγκλημα αυτό. Εξάλλου η μη ορθή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών τα οποία δέχτηκε το δικαστήριο της ουσίας στην εφαρμοσθείσα από αυτό ουσιαστική ποινική διάταξη, αποτελεί εσφαλμένη εφαρμογή της διάταξης αυτής που θεμελιώνει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. ε' του ΚΠΔ αναιρετικό λόγο.- 2. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 3599/1998 απόφασή του, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο στην ποινή της φυλακίσεως των πέντε μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για τρία χρόνια, για το ότι στην Αθήνα την 29 Ιουλίου 1996 με πρόθεση κατ' επάγγελμα διευκόλυνε μέσω του τύπου την ασέλγεια μεταξύ άλλων. Ειδικότερα ως διευθυντής της εφημερίδας «...» δημοσίευσε στο φύλλο της εν λόγω εφημερίδας που κυκλοφόρησε σε όλη την Ελλάδα στις 29-7-1996 και δη στην ειδική στήλη των αγγελιών ΜΑΣΑΖ, κείμενα με προκλητικές προτάσεις που ανάγονται στην γενετήσια σφαίρα και προσβάλλουν το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών. Ενδεικτικά δε τα κείμενα αυτά έχουν το εξής περιεχόμενο: «ΑΑΔΑ ..., ... Αισθησιακά παθιάρικα μωρά στο χώρο σου για πλήρη προγράμματα και συνοδοί 10 π.μ.- νύχτα», «αεράτες 18χρονες κουκλίτσες παθιασμένες για έρωτα θα σε τρελάνουν για μία ώρα στο χώρο σου και συνοδεία (2 μ.μ. - 5 πρωϊ) ...», «αισθησιακό ξανθογάλανο θηλυκό σε περιμένει για ανεπανάληπτα αισθησιακά παιγνίδια, απολαύσεις. Καθημερινά 12.30 π.μ. - 8.30 μ.μ. ...», «τρυφερή κουκλάρα σε περιμένει για ποιοτικές καταστάσεις, Πλατεία Κλαυθμώνος, οδός Π. Α. Θ. ... ημιόροφος κουδούνι «Ε.**» 10 π.μ. - 10 μ.μ. και Κυριακές». Με την δημοσίευση των αγγελιών αυτών, δέχτηκε το Εφετείο, ο αναιρεσείων παρείχε τη δυνατότητα συναντήσεως και τελέσεως ασέλγειας μεταξύ τρίτων προσώπων. Την πράξη δε αυτή ο εν λόγω κατηγορούμενος τελεί κατ' επάγγελμα, δεδομένου ότι τέτοιες καταχωρήσεις διενεργεί σε κάθε φύλλο της ως άνω εφημερίδας και εισπράττει εν μέρει και ο ίδιος τα ανάλογα ποσά από αυτούς που δίνουν εντολή για καταχώρηση τέτοιων αγγελιών.-

3. Ενόψει των ανωτέρω παραδοχών και ειδικότερα του ότι ο κατηγορούμενος με τη δημοσίευση των αγγελιών παρείχε απλώς τη δυνατότητα συναντήσεως και τελέσεως ασέλγειας μεταξύ τρίτων προσώπων, χωρίς περαιτέρω να γίνεται δεκτό και ότι πραγματοποιήθηκαν τέτοιες συναντήσεις συγκεκριμένων προσώπων και ότι τελέστηκε μεταξύ των προσώπων αυτών ασέλγεια, κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας του Δικαστηρίου, το Εφετείο εσφαλμένως εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 348 παρ.1 Π.Κ. Γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός λόγος αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Εφόσον δε δεν συντρέχει περίπτωση παραπομπής της υποθέσεως, αφού κατά τα ανωτέρω δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη ούτε με τη μορφή της απόπειρας διότι μόνη η δημοσίευση των αγγελιών δεν ενέχει αρχή εκτελέσεως της πράξεως της διευκολύνσεως, πρέπει να κηρυχθεί ο αναιρεσείων αθώος του προαναφερομένου εγκλήματος του άρθρου 348 παρ.1 Π.Κ. (άρθρ. 518 παρ.1 ΚΠΔ).-

4. Σύμφωνα όμως με τη γνώμη ενός μέλους του Δικαστηρίου (του Αρεοπαγίτη Γεωργίου Σταθέα) κατά το άρθρο 348 παρ.1 Ποινικού Κώδικα «όποιος κατ' επάγγελμα διευκολύνει με οποιοδήποτε τρόπο την ασέλγεια μεταξύ άλλων τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους». Από την διάταξη αυτή, η οποία εντάσσεται στο κεφάλαιο «εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και εγκλήματα οικονομικής εκμεταλλεύσεως της γενετήσιας ζωής», προκύπτει ότι ουσιαστικά όρος του εγκλήματος είναι η διευκόλυνση της ασέλγειας μεταξύ άλλων, υπό την έννοια της καθ' οιονδήποτε τρόπο βοηθείας, υπό την ευρεία μορφή και η οποία στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι πρόσφορη να φέρει σε επαφή δύο πρόσωπα, με άμεσο σκοπό την ασέλγεια, ποικίλου περιεχομένου, αναγομένη όμως στην γενετήσια σφαίρα, και δια της οποίας αντικειμενικός στόχος είναι η σεξουαλική ικανοποίηση. Ο νομοθέτης επιδιώκει να πατάξει όχι μόνον την εκδηλωτική συμπεριφορά, υλοποιήσεως της ασέλγειας, αλλά και την υποκρυπτόμενη, ήτοι εκείνη με την οποία παρέχεται η δυνατότητα προκλήσεως δι' εμφανίσεως καταλλήλων καταστάσεων, και υποδείξεως μέσων προσωπικών επαφών με την πεποίθηση ότι αόριστος αριθμός προσώπων θα γίνει αποδέκτης των προβαλλομένων και θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία. Η αναστολή της ασελγείας επιτυγχάνεται μόνον δια της αποδοχής ότι η διάταξη απαγορεύει την παροχή ευχερείας προς ασέλγεια, χωρίς να είναι αναγκαίο να τελεσθεί η ασέλγεια. Μάλιστα κατά την αιτιολογική έκθεση του έτους 1929 σελ. 521 ετιμωρείτο ως διευκόλυνση και η παροχή σχετικής πληροφορίας περί της ασφαλείας από πάσης ενοχλήσεως. Λαμβανομένου υπόψη ότι ο νόμος δεν ανέχεται την ασέλγεια μεταξύ προσώπων και τιμωρεί την διευκόλυνση, παρέπεται ότι η προστασία είναι αποτελεσματική προ πάσης τελέσεως της πράξεως, εφ' όσον με τον τρόπο αυτό αποτρέπεται η από κοινού μεταξύ δύο προσώπων συνύπαρξη με σκοπό την ασέλγεια. Το έγκλημα της διευκόλυνσης ακολασίας άλλων είναι δυνατόν να τελεσθεί και με αγγελίες στις εφημερίδες (Εισηγητική Εκθεση 1933 σελ. 520-521) δι' εμφανίσεως φωτογραφιών προσώπων δι' αναφοράς τόπου, χρόνου, αριθμών τηλεφώνων και μορφών ασελγών πράξεων δια των οποίων παρέχεται η ευχέρεια αμέσου συνεννοήσεως και προσωπικής επαφής και μάλιστα δια καταβολής αντιτίμου στον διαφημιστή, ο οποίος θεωρείται ο διευκολύνας. Υπό την ισχύ της ως άνω διατάξεως δεν υπόκεινται ανεκτές δραστηριότητες, διότι άλλως ο νομοθέτης θα μετέβαλε το περιεχόμενο της διατάξεως ή θα προέβαινε σε κατάργηση. Όμως κρίθηκε ότι η ευρύτης των κοινωνικών θεσμών απαιτεί προστασία και αποφυγή δημοσιότητας, δεδομένου ότι ο νομοθέτης δεν απευθύνεται σε απολύτως ορθώς σκεπτόμενους, αλλά στον μέσης νοητικότητας κοινωνό, ο οποίος δεν δύναται δι' ιδίων δυνάμεων να αντισταθεί ο δε επηρεασμός, ιδίως στην σφαίρα της σεξουαλικότητας, είναι άμεσος και οι προβαλλόμενες προτάσεις γίνονται αποδεκτές, με συνέπεια να καταλύεται ο σκοπός του νομοθέτη. Ενόψει των εκτεθέντων και των αποδεκτών γενομένων από την πλειοψηφία του δικαστηρίου όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά της συγκεκριμένης περιπτώσεως, κατά την μειοψηφούσα γνώμη ορθώς το δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε την ως άνω ουσιαστική διάταξη και έπρεπε να απορριφθεί ο σχετικός λόγος αναιρέσεως.-

Για τους λόγους αυτούς

- Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3599/1998 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

- Κηρύσσει τον αναιρεσείοντα αθώο του ότι στην Αθήνα την 29-7-1996 με πρόθεση και κατ' επάγγελμα διευκόλυνε, με την δημοσίευση στην εφημερίδα «...» της οποίας είναι διευθυντής, των σ' αυτή και στο σκεπτικό της παρούσας αναφερομένων αγγελιών, την μεταξύ άλλων προσώπων ασέλγεια.-