ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ

http://nomothesia.isotita.gr/
Εκτύπωση
Έτος
2007
Νόμος / διάταξη που αφορά
350 ΠΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
ΟΛΟΙ
Σημασία απόφασης
Συρροή εγκλημάτων

 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ E ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πολύκαρπο Βούλγαρη, Αντιπρόεδρο, Δημήτριο Κιτρίδη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή και Βασίλειο Κουρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: ..... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νίκο Μαυρομάτη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6008/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. .... 2. .... .

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Σεπτεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1852/2005.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί συνολικά η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 94 παρ. 1 του ΠΚ συνάγεται, ότι συρροή εγκλημάτων υπάρχει, όταν τα συρρέοντα εγκλήματα είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους και αυτοτελή και το ένα εξ αυτών δεν αποτελεί κατά νόμο συστατικό στοιχείο ή επιβαρυντική περίπτωση ή αναγκαίο μέσο του άλλου. Εξάλλου, κατά μεν τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 349 ΠΚ, όποιος κατ' επάγγελμα ή από κερδοσκοπία προάγει στην πορνεία γυναίκες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δεκαοκτώ μηνών και με χρηματική ποινή, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 350 ΠΚ, άντρας που συντηρείται ολικά ή εν μέρει από γυναίκα που ασκεί κατ' επάγγελμα την πορνεία και από την εκμετάλλευση των ανήθικων κερδών της τιμωρείται με φυλάκιση έξι μηνών μέχρι τριών ετών, αν δεν υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί για άλλη βαρύτερη αξιόποινη πράξη. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι καθένα από τα αδικήματα αυτά, της μαστροπείας και της εκμετάλλευσης πόρνης, προσβάλλει διάφορο έννομο αγαθό και δη το μεν της μαστροπείας την σωματική αγνεία και υγεία των θηλέων προσώπων, είτε ανηλίκων είτε ενηλίκων, αμέμπτων ή μη ηθών, τα οποία, όμως, δεν έχουν καταστεί πόρνες, το δε της εκμετάλλευσης πόρνης το δημόσιο συμφέρον, συνιστάμενο στην καταπολέμηση της εκμετάλλευσης της ακολασίας και ότι τα συνιστώντα αυτά πραγματικά περιστατικά είναι πράξεις εντελώς ανεξάρτητες μεταξύ τους και διακεκριμένες και κάθε μία από αυτές συνίσταται από ιδιαίτερα στοιχεία και κατ' ακολουθίαν το ένα εκ τούτων ούτε απορροφάται εις το άλλο ούτε αποτελεί επιβαρυντική περίπτωση ή αναγκαίο μέσο τούτου.

Περαιτέρω , σχέση επικουρικότητας μιας ποινικής διατάξεως σε σχέση με άλλες υπάρχει, όταν ρητά ορίζεται ή έστω, σιωπηρά προκύπτει από το περιεχόμενό της, ότι τότε μόνον εφαρμόζεται, εφόσον δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής άλλης ποινικής διατάξεως που κατά κανόνα τιμωρεί την πράξη αυστηρότερα. Η αρχή αυτή αλληλοαποκλεισμού περισσοτέρων νόμων δικαιολογείται εκ του ότι οι περισσότεροι ποινικοί νόμοι προστατεύουν ένα και το αυτό έννομο αγαθό σε διάφορα στάδια προσβολής του, έτσι, ώστε η εφαρμογή του τιμωρούντος την προσβολή του εννόμου αγαθού (σε προχωρημένο στάδιο) να απωθεί την εφαρμογή του νόμου του τιμωρούντος την προσβολή του σε προγενέστερο στάδιο. Η αρχή της επικουρικότητας αναφέρεται τόσο στη φαινομένη κατ' ιδέαν συρροή όσο και στη φαινομένη πραγματική συρροή υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι θα πρέπει να συντρέχει προσέτι και η ταυτότητα του προσβαλλομένου εννόμου αγαθού. Τέλος, εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 ΕΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει (εσφαλμένη ερμηνεία) ή όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη (εσφαλμένη εφαρμογή). Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 6008/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε για μαστροπεία κατ' επάγγελμα και από κερδοσκοπία και για εκμετάλλευση πόρνης και επεβλήθη εις αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι επτά (27) μηνών, μετατραπείσα προς 4,40 ευρώ ημερησίως, δεχθέντος ειδικότερα, ότι μεταξύ των δυο τούτων εγκλημάτων υπάρχει αληθής συρροή και τα συνιστώντα αυτά πραγματικά περιστατικά είναι πράξεις εντελώς ανεξάρτητες μεταξύ τους γιατί κάθε μία από αυτές συνίσταται από ιδιαίτερα στοιχεία και καθένα από τα εγκλήματα αυτά προσβάλλει διαφορετικό έννομο αγαθό και δη η μεν μαστροπεία προστατεύει την σωματική αγνεία και υγεία των γυναικών, αμέμπτων ή μη ηθών, αλλά μη εκπορνευθέντων εισέτι, η δε εκμετάλλευση πόρνης προστατεύει το δημόσιο συμφέρον που έγκειται στην καταπολέμηση της εκμετάλλευσης της ακολασίας. Δεχθείσα η πληττομένη απόφαση τα ανωτέρω έκρινε, ότι η ρήτρα επικουρικότητας του άρθρου 350 ΠΚ, όπως προστέθηκε με το άρθρο 11 του Ν. 3064/2002, παραμένει ανενεργής, διότι η ρήτρα αυτή ενεργοποιείται μόνον εντός του κύκλου της φαινομένης συρροής όπου υπάρχει ταυτότητα του εννόμου αγαθού, ενώ στην αληθινή συρροή, όπου υπάρχει ετερότητα των πληττομένων εννόμων αγαθών, παραμένει ανενεργής.

Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση, ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 349 παρ. 3 και 350 ΠΚ και ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, ότι δηλαδή στην εξεταζομένη περίπτωση, λόγω της ρήτρας επικουρικότητας του άρθρου 350 ΠΚ, απωθείται η συντιμώρηση για το αδίκημα αυτό (350 ΠΚ, αφού ο δράστης εκρίθη ένοχος για το βαρύτερο αδίκημα του άρθρου 349 παρ. 3 ΠΚ, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος.

Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 98 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να υπάρχει, όχι μόνον ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή από τον συνήγορό του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αυτοτελείς ισχυρισμούς, δηλαδή εκείνους, οι οποίοι προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΠΚ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως ή στη μείωση της ποινής. Το πλημμέλημα της μαστροπείας (349 ΠΚ), όπως αναπτύχθηκε παραπάνω, στην οικεία σκέψη, είναι διάφορο του από το άρθρο 348 ΠΚ προβλεπομένου τοιούτου της διευκόλυνσης ακολασίας άλλων, διότι κάθε ασέλγεια, δεν είναι κατά κανόνα αρκετή να δημιουργήσει κατάσταση πορνείας και προαγωγή εις πορνεία μπορεί να υπάρξει χωρίς να μπορεί να αποδειχθεί και διευκόλυνση ασέλγειας. Στην εξεταζομένη περίπτωση, ο αναιρεσείων προέβαλε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο τον ισχυρισμό μεταβολής της κατηγορίας από μαστροπεία σε διευκόλυνση ακολασίας άλλων (άρθρ. 348 ΠΚ, αλλά το δικαστήριο χωρίς να απαντήσει στον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος εκήρυξε αυτόν ένοχο, όπως εσημειώθη, μαστροπείας (άρθρ. 349 παρ. 1 ΠΚ). Ο εν λόγω ισχυρισμός δεν είναι αυτοτελής, υπό την έννοια που προαναφέρθηκε, και το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να απαντήσει και πολύ περισσότερο να αιτιολογήσει την αρνητική, επί του εν λόγω ισχυρισμού, κρίση του, τόσο μάλλον καθόσον με την κατάφαση του αδικήματος του άρθρου 349 ΠΚ, απορρίπτεται εκ του πράγματος και ο ισχυρισμός περί εφαρμογής του άρθρου 348 ΠΚ.

Εντεύθεν και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως ως προς την απόρριψη του εν λόγω ισχυρισμού, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος.

Απορριπτομένων αμφοτέρων των λόγων αναιρέσεως και μη υπάρχοντος άλλου προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-9-2005 αίτηση του ...... για αναίρεση της υπ' αριθ. 6008/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ