ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ

http://nomothesia.isotita.gr/
Εκτύπωση
Έτος
2004
Νόμος / διάταξη που αφορά
Άρθρο 15, παρ. 1-3 ν. 1483/85
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
Έγκυος ή λεχώνα εργαζόμενη / καταγγελία σύμβασης

 

Εισηγητής: Κων/νος Γαζετάς

Κατά τη διάταξη του άρθ. 15 §§ 1 και 2 του ν. 1483/1984 "απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η καταγγελία της σχέσης εργασίας εργαζόμενης από τον εργοδότη, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, όσο και για χρονικό διάστημα ενός έτους μετά τον τοκετό ή κατά την απουσία της για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα λόγω ασθενείας της που οφείλεται στην κύηση ή στον τοκετό, εκτός αν υπάρχει σπουδαίος λόγος. Ως σπουδαίος λόγος δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση, η ενδεχόμενη μείωση της απόδοσης της εργασίας της εγκύου που οφείλεται στην εγκυμοσύνη". Από την διατύπωση της διάταξης αυτής προκύπτει ότι ως μοναδική προϋπόθεση της απαγόρευσης της απόλυσης της εγκύου γυναίκας εργαζόμενης, είναι η ύπαρξη εγκυμοσύνης κατά τον χρόνο της καταγγελίας, χωρίς να απαιτείται προσθέτως η γνώση του εργοδότη περί της εγκυμοσύνης αυτής (ΑΠ 771/1989. ΕΕργΔ 49 σελ. 418 πρβλ. και ΑΠ 1176/ 1993 ΕΕργΔ 54 σελ. 282, ΕφΑΘ 66/2000 και 9954/ 2000 ΕλΔ 44 σελ. 536 και 540 αντίστοιχα και ΕφΑΘ 340/1997 ΔΕΝ 54 σελ. 275). Σπουδαίο λόγο, που παρέχει στον εργοδότη του δικαίωμα καταγγελίας της εργασιακής σύμβασης εγκυμονούσας, αλλά και μόλις τεκούσας γυναίκας, αποτελούν ένα ή περισσότερα περιστατικά, τα οποία, με αντικειμενική κρίση θεωρούμενα, καθιστούν στην συγκεκριμένη περίπτωση, κατά την καλή πίστη, λαμβανομένων υπόψη και των συναλλακτικών ηθών, μη ανεκτή για τον δικαιούμενο στην καταγγελία, την παραπέρα συνέχιση της σύμβασης, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή ανυπαρξία πταίσματος στο πρόσωπο εκείνου κατά του οποίου γίνεται η καταγγελία. Έτσι σπουδαίο λόγο αποτελεί και η μη συμμόρφωση της εργαζόμενης γυναίκας με τις οδηγίες του εργοδότη, η από μέρους της αμελής εκτέλεση της εργασίας και η επανειλημμένη εγκατάλειψη της εργασίας της.

Σε καμία, όμως, περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί σπουδαίος λόγος η ενδεχόμενη μείωση της απόδοσης της εργασίας της εγκύου, που οφείλεται στην εγκυμοσύνη (ΑΠ 1051/1988 ΔΕΝ 45 σελ. 237, ΕφΑΘ 9954/2000 όπου παραπάνω, ΕφΑΘ 1426/1996 ΔΕΝ 54 σελ. 276, Λ Ντάσιου, Εργατικό Δικονομικό Δίκαιο, έκδοση 1999 σελ. 382). Με το άρθ. 10 του π.δ/τος 176/1997 "περί μέτρων βελτιώσεως της ασφαλείας και της υγείας κατά την εργασία των εγκύων, λεχώνων και γαλαχουσών" (ΔΕΝ 1997 σελ. 936), επαναλαμβάνεται (υπενθυμίζεται) η για την απαγόρευση της καταγγελίας παραπάνω διάταξη και επιπλέον καθιερώνεται η υποχρέωση του εργοδότη που καταγγέλλει τη σχέση εργασίας των παραπάνω προσώπων, λόγω σπουδαίου λόγου, να αιτιολογήσει δεόντως την καταγγελία γραπτώς και να προβεί σε σχετική κοινοποίηση και προς τις αρμόδιες υπηρεσίες επιθεώρησης εργασίας και Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων. Η κατά παράβαση του πιο πάνω νόμου επιχειρηθείσα καταγγελία θεωρείται ως μη γενόμενη, κατά τα άρθ. 3,174, και 180 ΑΚ και ο εργοδότης περιέρχεται σε υπερημερία, υποχρεούμενος σε καταβολή μισθών υπερημερίας του μισθωτού (Εφθεσ 1958/1994 ΔΕΝ 1996 σελ. 750), ο οποίος δεν υποχρεούται, σύμφωνα με τα άρθρα 349, 350 και 656 ΑΚ, σε πραγματική προσφορά των υπηρεσιών του, αφού στην καταγγελία του εργοδότη εμπεριέχεται αυτονόητα και η δήλωση βούλησης του να μην αποδεχθεί στο μέλλον τις υπηρεσίες του απολυόμενου.

Ο τελευταίος, όμως, που κατήγγειλε ακύρως την σύμβαση εργασίας και περιήλθε έτσι σε κατάσταση υπερημερίας, έχει τη δυνατότητα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθ. 648, 656, 669 § 2 ΑΚ, 1, 2, 5 του ν. 3198/1955 και 1, 3 του ν. 2112/1920, να άρει την υπερημερία του με την επαναπρόσληψη του ακύρως απολυθέντος μισθωτού ή με δήλωση ότι δέχεται τις υπηρεσίες τούτου υπό τους ίδιους όρους εργαοίας ή με μεταγενέστερη έγκυρη καταγγελία της αυτής σύμβασης, η οποία, λόγω, της ακυρότητας της πρώτης καταγγελίας, διατηρήθηκε ενεργός (ΑΠ 245/2002 προσκομιζόμενη, ΑΠ 364/1995 ΕΕργΔ 54 σελ. 1098, ΕφΑΘ 66/2000 ΕλΔ 44 σελ. 536).