ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ

http://nomothesia.isotita.gr/
Εκτύπωση
Έτος
2006
Νόμος / διάταξη που αφορά
Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων, Οδηγία 76/207/ΕΟΚ
Αντικείμενο/ Βασικοί Ωφελούμενοι
Άνδρες υποψήφιο δημόσιοι υπάλληλοι

 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ Γ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 9 Φεβρουαρίου 2006, με την εξής σύνθεση : Π.Ζ. Φλώρος, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος που είχε κώλυμα, Ν. Μαρκουλάκης, Π. Καρλή, Σύμβουλοι, Π. Τσούκας, Ι. Μιχαλακόπουλος, Πάρεδροι. Γραμματέας η Δ. Μουζάκη, Γραμματέας του Γ’ Τμήματος.
Για  να δικάσει την από 23 Ιουλίου 2002 έφεση :
του ....... ........................ , κατοίκου Νάξου, ο οποίος παρέστη με το δικηγόρο Ιωάννη Καστρήσιο (Α.Μ. 730) που τον διόρισε με πληρεξούσιο,κατά του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, ο οποίος παρέστη με τη Νίκη Μαριόλη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,και κατά της υπ’ αριθμ. 1074/2002 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητή, Παρέδρου Ι. Μιχαλακόπουλου.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του εκκαλούντος, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους εφέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεση και την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε κατά το Νόμο
1. Επειδή για την άσκηση της υπό κρίσιν εφέσεως κατεβλήθη το νόμιμο παράβολο (υπ` αριθμούς 470125 και 225558 ειδικά έντυπα παραβόλου). 
2.  Επειδή, ο εκκαλών ζητεί παραδεκτώς την εξαφάνιση της 1074/2002 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Η εκκαλουμένη είχε απορρίψει αίτηση ακυρώσεως του ιδίου κατά της 19, από 1.12.1999, αποφάσεως του B’. Τμήματος του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (Α.Σ.Ε.Π.). Με την τελευταία αυτή πράξη ο εκκαλών, υποψήφιος για την πλήρωση θέσεως του κλάδου ΠΕ Μηχανολόγων  Μηχανικών στο Δήμο Νάξου δυνάμει της 1/1998 προκηρύξεως του Α.Σ.Ε.Π. για πλήρωση θέσεων με προτεραιότητα (ΦΕΚ 6 τ. προκηρύξεων ΑΣΕΠ της 5.3.1998), είχε διαγραφεί από τον πίνακα διοριστέων με την αιτιολογία, ότι δεν κατέθεσε εμπροθέσμως τα απαραίτητα δικαιολογητικά διορισμού στην ανωτέρω θέση, αντ` αυτού δε διετέθη προς διορισμό ο ........ ........... , επόμενος στην σειρά κατατάξεως του οικείου πίνακα. 
3. Επειδή, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, ο εκκαλών, υποψήφιος για μία θέση στον Δήμο Νάξου κατά τα προεκτεθέντα, περιελήφθη στον πίνακα διοριστέων, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την 3η Αυγούστου 1999 (ΦΕΚ 157 τ. προκηρύξεων ΑΣΕΠ), προσκλήθηκε δε κατ` αρ. 17 παρ. 15 ν. 2190/1994 (Α’. 28) με το 2392/10.9.1999 έγγραφο του Δημάρχου Νάξου να καταθέσει εντός είκοσι ημερών τα δικαιολογητικά που ήταν απαραίτητα για τον διορισμό του, μεταξύ των οποίων και Πιστοποιητικό Στρατολογικής Καταστάσεως τύπου Α, καθώς και πιστοποιητικό Υγειονομικής Επιτροπής. Το έγγραφο αυτό, όπως συνομολογείται από τον εκκαλούντα, παρελήφθη από τον ίδιο στις 27 Σεπτεμβρίου 1999. Ακολούθως, ο τελευταίος με το από 18 Οκτωβρίου 1999 έγγραφο του προς τον Δήμο Νάξου υπέβαλε συνημμένα τα λοιπά - πλην των ανωτέρω δύο - δικαιολογητικά, υποβάλλοντας συνάμα υπεύθυνη δήλωσή του με την αυτήν ημερομηνία, όπου επιφυλασσόταν για την εν καιρώ υποβολή τους, μετά την έκδοσή τους από τις αρμόδιες Υπηρεσίες, ισχυριζόμενος ότι δεν ήταν επαρκές το εικοσαήμερο που του τάχθηκε. Επακολούθησε έγγραφο του Δημάρχου Νάξου με ημερομηνία 11 Νοεμβρίου 1999, με το οποίο εζητείτο από το Α.Σ.Ε.Π. να προβεί εν όψει των ανωτέρω σε αναπλήρωση του εκκαλούντος. Ο εκκαλών κατέθεσε στις 29 Νοεμβρίου 1999 στον Δήμο Νάξου τα ελλείποντα δικαιολογητικά, ήτοι το από 15 Οκτωβρίου 1999 πιστοποιητικό της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής Κυκλάδων, καθώς και Πιστοποιητικό Στρατολογικής Καταστάσεως τύπου Α του Στρατολογικού Γραφείου Ερμουπόλεως, από το οποίο προέκυπτε, ότι αυτός απολύθηκε από τον στρατό μόλις την 25η Νοεμβρίου 1999. Το Α.Σ.Ε.Π. με την υπ` αριθμ. 19, από 1ης Δεκεμβρίου 1999, πράξη του Β’. Τμήματός του (Κεφάλαιο Β αυτής) διέγραψε από τον πίνακα διοριστέων τον εκκαλούντα λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής των δικαιολογητικών, αντί δε τούτου διέθεσε στον Δήμο τον ............... , επόμενο στη σειρά κατατάξεως του πίνακα Μηχανολόγων Μηχανικών για το Επαρχείο Νάξου. Δημοσίευση του διατακτικού της πράξεως αυτής εχώρησε την 14η Δεκεμβρίου 1999 (ΦΕΚ 355, τ. προκηρύξεων ΑΣΕΠ). Ο εκκαλών υπέβαλε αίτηση θεραπείας στο Α.Σ.Ε.Π. την 16η Δεκεμβρίου 1999, το οποίο την απέρριψε με την υπ` αριθμ. 79 πράξη του Γ’. Τμήματός του, στις 15 Φεβρουαρίου 2000. 
Στην αίτηση ακυρώσεως που άσκησε ο εκκαλών, επικαλέσθηκε την καθυστέρηση εκδόσεως των πιστοποιητικών από την αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή και το Στρατολογικό Γραφείο. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, όμως, απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως με την ήδη εκκαλουμένη 1074/2002 απόφασή του, κρίνοντας ότι νομίμως ο εκκαλών διεγράφη από τον πίνακα διοριστέων εν όψει αφ` ενός μεν των ορισμών της σχετικής προκηρύξεως, που προέβλεπε ότι όφειλαν οι άρρενες να έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις μέχρι του διορισμού τους, αφ` ετέρου δε των ορισμών των παραγράφων 15, 16 και 13 του άρ. 17 ν. 2190/1994, όπως η παράγραφος 13 αντικαταστάθηκε από το αρ. 2 παρ. 11 ν. 2527/1997 (Α’. 206). 
4. Επειδή με την έφεση προβάλλεται, ότι είναι αντισυνταγματικοί οι ορισμοί της προκηρύξεως, από την σκοπιά της αντιθέσεως προς την συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας των δύο φύλων, υπό την έννοια ότι εισάγεται καταφανώς άνιση μεταχείριση των ανδρών έναντι των γυναικών (εν σχέσει προς την αξιούμενη εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων ως προσόν διοριοσμού), μη δικαιολογούμενη από αποχρώντες λόγους και μη τελούσα σε συνάφεια με το αντικείμενο της ρυθμίσεως. Προβάλλεται, επίσης, ότι οι ορισμοί αυτοί της προκηρύξεως αντίκεινται στην Οδηγία 76/207 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου «Περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας». 
5. Επειδή, στο άρθρο 4 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζεται ότι : "Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις", ενώ στο - κατά χρόνον εφαρμοστέο - άρθρο 116 παρ. 2 αυτού, όπως ίσχυε πριν από την αναθεώρηση με το από 6.4.2001 ψήφισμα της Ζ’. Αναθεωρητικής Βουλής, οριζόταν ότι : "Αποκλίσεις από τους ορισμούς της παραγράφου 2 του άρθρου 4 επιτρέπονται μόνο για σοβαρούς λόγους, στις περιπτώσεις που ορίζει ειδικά ο νόμος". Περαιτέρω, στο άρθρο 4 παρ. 6 του Συντάγματος ορίζεται : "Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων". Εξ άλλου, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 1 του ν. 1763/1988 (Α’. 57), όπως αντικαταστάθηκε από το άρ. 3 ν. 2510/1997 (Α’. 136), όλοι οι Έλληνες έχουν υποχρέωση στρατεύσεως στις Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ αντιθέτως, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 ν. 705/1977 (Α’. 279), οι Ελληνίδες επιτρέπεται να στρατευθούν κατ` αρχήν μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επιστρατεύσεως. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 1 περιπτ. (β) του Κώδικος Καταστάσεως Προσωπικού Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως (K.K.Π.O.T.A.), ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο μόνο του ν. 1188/1981 (A’ . 204) : "Δεν διορίζεται υπάλληλος: α) ... β) ο μη εκπληρώσας τας στρατιωτικάς αυτού υπoχρεώσεις ή μη απαλλαγείς τούτων νομίμως". Τέλος, από την προκύρυξη του Α.Σ.Ε.Π., που προαναφέρθηκε,  αφ` ενός μεν απαιτήθηκε "Οι άνδρες μέχρι του διορισμού τους να έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις ή να έχουν απαλλαγεί νόμιμα από αυτές" [σελ. 401, "ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥ" (5)], αφ` ετέρου δε ορίσθηκε ότι "Το πιστοποιητικό στρατολογικής κατάστασης ... προσκομίζεται κατά το χρόνο του διορισμού στην οικεία υπηρεσία, άλλως οι υποψήφιοι τίθενται εκτός της διαδικασίας του διορισμού και καλούνται για αναπλήρωση οι αμέσως επόμενοι" [σελ. 420, "ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ", "ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΡΙΣΜΟ"].
6. Επειδή, από τις τελευταίες αυτές διατάξεις της προκηρύξεως και του Κ.Κ.Π.Ο.Τ.Α., ερμηνευόμενες εν όψει των συνταγματικών ρυθμίσεων που προαναφέρθηκαν, όπως ίσχυαν κατά τον επίδικο χρόνο συνάγεται ότι οι άνδρες υποψήφιοι μπορούν να λάβουν μέρος στον επίμαχο διαγωνισμό και να διορισθούν υπό την προϋπόθεση ότι έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Εξ άλλου, η καθιερούμενη από την στρατολογική νομοθεσία διάκριση ως προς την υποχρέωση εκπληρώσεως στρατιωτικής υπηρεσίας η οποία για τις γυναίκες μπορεί να επιβληθεί κατ` εξαίρεση, μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επιστρατεύσεως, είναι δικαιολογημένη εν όψει των διαφορών των δύο φύλων, οι οποίες επιτρέπουν κατ’ αρχήν την διαφορετική μεταχείρισή τους στο ζήτημα αυτό σε καιρό ειρήνης. 
Συνεπώς, η διαφοροποίηση αυτή, δικαιολογούμενη από αποχρώντες λόγους, δεν αντίκειται στην συνταγματική αρχή της ισότητας (βλ. ΣτΕ 2476/1986). 
7. Επειδή, η Οδηγία 76/207 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου «Περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας» (Ε.Ε. αριθ. Ν 39/40 της 14.2.1976) και Ειδική Έκδοση 05/002 σ. 70), ορίζει, μεταξύ άλλων, στην παρ. 1 του άρθρου 2 ότι « . . .  η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως συνεπάγεται την απουσία κάθε διακρίσεως που βασίζεται στο φύλο είτε άμεσα είτε έμμεσα . . .» και στην παρ. 1 του άρθρου 3 ότι «η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως συνεπάγεται την απουσία κάθε διακρίσεως που βασίζεται στο φύλο, όσον αφορά τους όρους, συμπεριλαμβανομένων και των κριτηρίων επιλογής, προσβάσεως σε απασχολήσεις, σε θέσεις εργασίας, ανεξάρτητα από τομέα ή κλάδο δραστηριότητος, και για όλες τις βαθμίδες της επαγγελματικής ιεραρχίας». Τέλος, στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 2 της ίδιας οδηγίας ορίζεται ότι «η παρούσα Οδηγία δεν θίγει την ευχέρεια που έχουν τα Κράτη μέλη να αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής της τις επαγγελματικές δραστηριότητες, και ενδεχομένως, την εκπαίδευση που απαιτείται για την πρόσβαση σ’ αυτές, εφ’ όσον λόγω της φύσεως ή των συνθηκών ασκήσεώς τους, το φύλο συνιστά παράγοντα αποφασιστικής σημασίας» (παρ. 2) και ότι «η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις που αφορούν την προστασία της γυναίκας, ιδίως όσον αφορά την εγκυμοσύνη και την μητρότητα» (παρ. 3). Όπως, όμως, έχει κριθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με την έννοια των πιο πάνω διατάξεων της Οδηγίας,  το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την επιβολή σε μόνους τους άρρενες της υποχρεώσεως για εκπλήρωση στρατιωτικής θητείας, δεδομένου ότι η απόφαση ενός κράτους – μέλους να διασφαλίσει την άμυνά του με επιβολή και υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας εκφράζει εθνική επιλογή ως προς την στρατιωτική οργάνωση, επί της οποίας δεν μπορεί να έχει εφαρμογή το κοινοτικό δίκαιο (απόφαση της 11ης Μαρτίου 2003 επί της υποθέσεως C – 186/01, Alexander Dory κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Συλλογή 2003, σ. Ι – 2479). Συνεπώς, η προεκτεθείσα εθνική στρατολογική νομοθεσία ούτε στην Οδηγία 76/205 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου αντίκειται.
8. Επειδή, κατόπιν αυτών, για  λόγους εύρυθμης λειτουργίας της δημόσιας Υπηρεσίας, επιτρεπτώς αξιώνεται από τις διατάξεις του Κ.Κ.Π.Ο.Τ.Α. και της προκηρύξεως, που αναφέρθηκαν σε προηγούμενη σκέψη, να έχει εκπληρωθεί η δημοσίου δικαίου υποχρέωση της στρατεύσεως απ’ όσους νομίμως βαρύνονται με αυτήν (τους άνδρες), ως προσόν διορισμού, προκειμένου αυτοί ν’ ασκήσουν περαιτέρω το δικαίωμα προσβάσεως στις δημόσιες λειτουργίες (άρ. 4 παρ. 4 του Συντάγματος), υφίσταται δε σχετικώς απόλυτη συνάφεια. Συνεπώς, είναι απορριπτέοι ως νόμω αβάσιμοι οι λόγοι εφέσεως, με τους οποίους προβάλλεται ανίσχυρο της προκηρύξεως, καθώς και η έφεση στο συνολό της.
Διά ταύτα
Απορρίπτει την έφεση.